Με ζέστη μπήκε ο φετινός Αύγουστος, η πόλη συνεχίζει να αδειάζει καθημερινά, κι εγώ μετράω αντίστροφα για τις δικές μας οικογενειακές διακοπές στην ξελογιάστρα Κρήτη.
Οι πολύ απαισιόδοξοι γύρω μου μιλούν για το τελευταίο ξέγνοιαστο καλοκαίρι που θα έχουμε ως Έλληνες, τα δε κανάλια και εφημερίδες άλλαξαν ρότα και τώρα μιλούν για επερχόμενη ανάκαμψη στα οικονομικά της χώρας από Σεπτέμβρη... Ε, βέβαια, έρχονται και εκλογές όπου να 'ναι...
Μπουχτίζω, κλείνω την τηλεόραση, πετώ στα σκουπίδια τις τελευταίες εφημερίδες που περιφέρονται στο σπίτι και αρχίζω σιγά σιγά να ξεδιαλέγω τα ρούχα που θα φοράμε στις βόλτες μας στα πλακόστρωτα του Ηρακλείου.
Η Αθηνά με ρωτάει πόσο μεγάλο θα είναι το καράβι που θα μας πάει στην Κρήτη και ψάχνει να βρει με φούρια τα καινούργια της μπρατσάκια με το Γουίνι.
Η Έλλη απολαμβάνει μια φέτα καρπούζι πάνω στον καναπέ αλλά σίγουρα θα προτιμούσε να ηταν καθισμένη με γυμνά ποδαράκια πάνω σε μια αμμουδιά.
Τι γλυκός μήνας ο Αύγουστος..! Φέρνει τόσο κοντά την προοπτική της χαλάρωσης και της ανεμελιάς!
Οι κακές σκέψεις αραιώνουν τις επισκέψεις τους, τον Αύγουστο αφήνεις λιγάκι το ρολόι στην άκρη, ανασυντάσσεσαι, κάνεις σχέδια για το χειμώνα.
Γράφω εδώ και ένας ραδιοφωνικός σταθμός κάνει αφιέρωμα στον Αύγουστο, ο Παπάζογλου με ταξιδεύει σε κάτι βραδιές στη φοιτητική κατασκήνωση στο Ποσείδι της Χαλκιδικής, με το αναπανάληπτο ηλιβασίλεμα, τις μαυροδάφνες, την κιθάρα και την καλή παρέα...
Αύγουστος... Γλυκός Αύγουστος με μαγική κατακόκκινη πανσέληνο...
Αύγουστος των παιδικών μου χρόνων στην αυλή της γιαγιάς μου με τη μεθυστική μυρωδιά του γιασεμιού, το δροσερό αεράκι που κουβαλούσε αρμύρα από τη θάλασσα δυο δρόμους πιο κάτω... Αύγουστος στα Χανιά, στην παραμυθένια παλιά πόλη με τα χρώματα, τις μουσικές, τις μικρές εκπλήξεις να παραμονεύουν σε κάθε δρομάκι. Αύγουστος στο Ελαφονήσι, με τη θάλασσα νερό να την πιείς στο ποτήρι να ξεδιψάσεις από τον καυτό ήλιο.
Αύγουστος στις Κυκλάδες, γεύση από λιαστή ντομάτα και γλυκό κρασί Σαντορίνης, λευκό-μπλε στη Νάουσα της Πάρου, μελτεμάκι στην Αγία Άννα της Νάξου, ατέλειωτες βόλτες στη Χώρα της Άνδρου...
Τελευταίες μέρες του Αυγούστου, παραμονές εξεταστικής στη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα σε βιβλία, σημειώσεις και καφέ, ανοιχτές ακόμα βαλίτσες από ταξίδια, φωτογραφίες από χαμογελαστά πρόσωπα και νησιά στις διακοπές που μολις πέρασαν, βόλτες στο Λευκό Πύργο αποχαιρετώντας το καλοκαίρι με μια μικρή μελαγχολία, τελευταίες συναυλίες σε ανοιχτό χώρο...
Αύγουστος των πιο γλυκών και αγαπημένων αναμνήσεων..!
Ραντεβού το Σεπτέμβρη!!
3 Αυγ 2010
13 Ιουν 2010
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ... ΠΑΝΤΟΥ ΠΑΡΟΥΣΑ!
Το παρακάτω κείμενο το εμπνεύστηκα από ένα παρόμοιας φιλοσοφίας κείμενο του οικονομολόγου Ξεν. Ζολώτα, το έγραψα κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στο Liverpool και αποτέλεσε τη βάση της μεταπτυχιακής μου εργασίας.
Το "ξετρύπωσα" πρόσφατα και διαβάζοντάς το διαπιστώνω για ακόμα μια φορά πόση επιρροή είχαμε ανά τους αιώνες στον υπόλοιπο κόσμο, στη συγκεκριμένη περίπτωση γλωσσικά αλλά, γενικότερα μιλώντας, σε τόσα επίπεδα που πιθανόν δε βάζει ο νους μας!
Σε αυτή τη δύσκολη εποχή που διανύουμε, με τόσα και τόσα πικρόχολα και ειρωνικά σχόλια να στρέφονται προς την Ελλάδα και τους Έλληνες, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ακριβώς αυτό.
Κι ας σεβαστούμε πρώτοι τον εαυτό μας και την ιστορία μας για να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο και οι ξένοι...
NEW HOLLYWOOD: ANATOMY OF A CINEMATIC PHENOMENON
by Anastasia Spirou,
October 2002
The genesis of New Hollywood cinema in the late 1960s was a polymorphous phenomenon as well as the byproduct of a synthesis of historical, political and technological dynamics that characterised the epoch.
In the last three decades, critics and scholars have invariably emphasised the catalytic role of the post-war catastrophe of studio hegemony, which allowed new or peripheral phenomena to surface.
This argument is valid. Once monopolistic practices were eliminated, a new generation of directors, who had professed the grammar and syntax of cinema in film schools, and a group of enlightened producers were in a position to take over Hollywood and transform it.
Nonetheless, it would not be a hyperbole to argue that post-war European cinema was the real catalyst for the aesthetic and ideological metamorphosis of Hollywood.
The immediate post-war period had been one of acme for European cinema. France and Italy led the way with directors such as Roberto Rossellini, Vittorio De Sica, Jean-Luc Godard, Francois Truffaut, Alain Resnais, Federico Fellini and Michelangelo Antonioni, whose, to a great extent, empirical knowledge of cinematic conventions was adequate for the creation of innovative films.
While Hollywood was in a state of lethargy, a plethora of European films reached the United States and became a cultural oasis as they electrified cinephiles with their authenticity, philosophical underpinnings and psychological depth, despite their often labyrinthine narrative style.
Enthused by the idea of the apotheosis of the director (i.e. the director as auteur) articulated by French theorists, and having emerged from a process of osmosis, whereby European aesthetics had become part of their own artistic visioon, young American directors and older ones who revolted against the system, set oute to make idiosyncratic and often esoteric and eccentric films in the spirit of A Bout de Souffle and La Dolce Vita.
This was to the horror of conservative and "cinephobic" groups (to use Pauline Kael's term), who had harshly critised several European films in polemic reviews, referring to them as "pictorial cacophonies", "cynical and misanthropic", "heretic" and even "blasphemous"!
Following the examples of their European mentors, New Hollywood directors, including Francis Coppola, Martin Scorsese, Peter Bogdanovich, Bob Rafelson, and Robert Altman viewed with skepticism the orthodoxy of traditional cinematic practices, codes and policies, and fought for their artistic autonomy, which in previous decades had seemed a chimera. For them, Old Hollywood was not necessarily an anathema, but rather a sphere to be revisited and reconstructed with zeal and dynamism.
In early 1960s, New Hollywood had been in an embryonic state, with John Cassavetes and his influential Shadows. However, by 1967, a climate of euphoria and enthusiasm had overwhelmed Hollywood.
In 1967, Bonnie and Clyde epitomised the new aesthetic and ideological direction of Hollywood, which was exceptionally close to that of post-war European cinema. Arthur Penn's film was a hybrid, an amalgam of European aesthetics and American generic codes. Based on the gangster genre, it nonetheless echoed the episodic structure of A Bout de Souffle, the poetic lyricism of Jules et Jim, and the tragicomic atmosphere of Le 400 Coups.
Two years later, Easy Rider became the emblem of the sixties counter-culture and testified the influence of European cinema through its emphasis on character over story, and the use of innovative techniques to convey a sense of dystopia. It was a modern odyssey, an allegory for the counter-culture's quest for meaning amidst what they considered "a social and political chaos". Its commercial and critical success was scandalous, considering that four years earlier escapist and conservative films like The Sound of Music dominated the American box-office and were promoted as an antidote to socio-political pathology.
New Hollywood films placed the emphasis on the individual - more often than not on the anti-hero who struggled against internal and external demons, often triggering a cycle of hubris and nemesis, which nonetheless did not guarantee any sense of catharsis.
Films like Taxi Driver, Easy Rider, The Godfather, The Godfather Part II, and Bonnie and Clyde were all variations of the same thematic pattern. A generous dose of realism in these films engaged the viewer and enhanced empathy with the protagonist's drama.
The "New Hollywood" movement was ephemeral but its legacy colossal and still present.
Το "ξετρύπωσα" πρόσφατα και διαβάζοντάς το διαπιστώνω για ακόμα μια φορά πόση επιρροή είχαμε ανά τους αιώνες στον υπόλοιπο κόσμο, στη συγκεκριμένη περίπτωση γλωσσικά αλλά, γενικότερα μιλώντας, σε τόσα επίπεδα που πιθανόν δε βάζει ο νους μας!
Σε αυτή τη δύσκολη εποχή που διανύουμε, με τόσα και τόσα πικρόχολα και ειρωνικά σχόλια να στρέφονται προς την Ελλάδα και τους Έλληνες, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ακριβώς αυτό.
Κι ας σεβαστούμε πρώτοι τον εαυτό μας και την ιστορία μας για να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο και οι ξένοι...
NEW HOLLYWOOD: ANATOMY OF A CINEMATIC PHENOMENON
by Anastasia Spirou,
October 2002
The genesis of New Hollywood cinema in the late 1960s was a polymorphous phenomenon as well as the byproduct of a synthesis of historical, political and technological dynamics that characterised the epoch.
In the last three decades, critics and scholars have invariably emphasised the catalytic role of the post-war catastrophe of studio hegemony, which allowed new or peripheral phenomena to surface.
This argument is valid. Once monopolistic practices were eliminated, a new generation of directors, who had professed the grammar and syntax of cinema in film schools, and a group of enlightened producers were in a position to take over Hollywood and transform it.
Nonetheless, it would not be a hyperbole to argue that post-war European cinema was the real catalyst for the aesthetic and ideological metamorphosis of Hollywood.
The immediate post-war period had been one of acme for European cinema. France and Italy led the way with directors such as Roberto Rossellini, Vittorio De Sica, Jean-Luc Godard, Francois Truffaut, Alain Resnais, Federico Fellini and Michelangelo Antonioni, whose, to a great extent, empirical knowledge of cinematic conventions was adequate for the creation of innovative films.
While Hollywood was in a state of lethargy, a plethora of European films reached the United States and became a cultural oasis as they electrified cinephiles with their authenticity, philosophical underpinnings and psychological depth, despite their often labyrinthine narrative style.
Enthused by the idea of the apotheosis of the director (i.e. the director as auteur) articulated by French theorists, and having emerged from a process of osmosis, whereby European aesthetics had become part of their own artistic visioon, young American directors and older ones who revolted against the system, set oute to make idiosyncratic and often esoteric and eccentric films in the spirit of A Bout de Souffle and La Dolce Vita.
This was to the horror of conservative and "cinephobic" groups (to use Pauline Kael's term), who had harshly critised several European films in polemic reviews, referring to them as "pictorial cacophonies", "cynical and misanthropic", "heretic" and even "blasphemous"!
Following the examples of their European mentors, New Hollywood directors, including Francis Coppola, Martin Scorsese, Peter Bogdanovich, Bob Rafelson, and Robert Altman viewed with skepticism the orthodoxy of traditional cinematic practices, codes and policies, and fought for their artistic autonomy, which in previous decades had seemed a chimera. For them, Old Hollywood was not necessarily an anathema, but rather a sphere to be revisited and reconstructed with zeal and dynamism.
In early 1960s, New Hollywood had been in an embryonic state, with John Cassavetes and his influential Shadows. However, by 1967, a climate of euphoria and enthusiasm had overwhelmed Hollywood.
In 1967, Bonnie and Clyde epitomised the new aesthetic and ideological direction of Hollywood, which was exceptionally close to that of post-war European cinema. Arthur Penn's film was a hybrid, an amalgam of European aesthetics and American generic codes. Based on the gangster genre, it nonetheless echoed the episodic structure of A Bout de Souffle, the poetic lyricism of Jules et Jim, and the tragicomic atmosphere of Le 400 Coups.
Two years later, Easy Rider became the emblem of the sixties counter-culture and testified the influence of European cinema through its emphasis on character over story, and the use of innovative techniques to convey a sense of dystopia. It was a modern odyssey, an allegory for the counter-culture's quest for meaning amidst what they considered "a social and political chaos". Its commercial and critical success was scandalous, considering that four years earlier escapist and conservative films like The Sound of Music dominated the American box-office and were promoted as an antidote to socio-political pathology.
New Hollywood films placed the emphasis on the individual - more often than not on the anti-hero who struggled against internal and external demons, often triggering a cycle of hubris and nemesis, which nonetheless did not guarantee any sense of catharsis.
Films like Taxi Driver, Easy Rider, The Godfather, The Godfather Part II, and Bonnie and Clyde were all variations of the same thematic pattern. A generous dose of realism in these films engaged the viewer and enhanced empathy with the protagonist's drama.
The "New Hollywood" movement was ephemeral but its legacy colossal and still present.
10 Μαΐ 2010
IT'S A BEAUTIFUL... MESSY LIFE...
Μάλιστα... Οι Κασσάνδρες όργιάζουν και πάλι...
"Η χώρα στη δίνη της οικονομικής κρίσης."
"Οι Ελληνες υποδουλώνονται στην κυριαρχία του Δ.Ν.Τ."
"Η κοινωνία μας δε θα είναι ποτέ ξανά η ίδια."
"Η ανεργία θα φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, η εγκληματικότητα θα εκτιναχθεί, κόσμος θα πεινάσει, κόσμος θα εξαθλιωθεί"....
"Η Ελλάδα θα είναι το πρώτο θύμα μιας μεγάλης συνομωσίας οργανωμένης από συνδικάτα τραπεζιτών και πολυεθνικές, κινδυνεύουμε, κινδυνεύει η εθνική μας υπόσταση"....
Μπουχτισμένη κλείνω τηλεόραση και εφημερίδες και βγαίνω με τα παιδιά μια βόλτα.
Ο Μάιος είναι ο πιο αισιόδοξος μήνας του χρόνου, τι ειρωνεία να πέσουν όλα αυτά αυτή τη χρονική στιγμή..! Η φύση γιορτάζει, ο αέρας μοσχοβολά, τα λουλούδια ολάνθιστα είναι απόλαυση για τα μάτια, καλοκαιράκι προ των πυλών...
Κλείνω τα μάτια να αποτυπώσω αυτή τη στιγμή σαν σε φωτογραφία, όμως η μια σκέψη φέρνει την άλλη και όσα ακούγονται αυτές τις μέρες παίζουν μέσα στο μυαλό μου ξανά και ξανά σαν να κόλλησε η βελόνα.
Τι μας συμβαίνει; Ποιος κακός δαίμονας έχει αγγίξει τον τόπο μας; Τέσσερα θύματα μετράμε ήδη, θύματα ενός πρωτόγνωρου και ανεξήγητου μίσους και πολλοί λένε ότι είμαστε μόνο στην αρχή του κακού.
Κοιτώ τις μικρές μου που απολαμβάνουν ανέμελο παιχνίδι με άλλα παιδάκια στο παρκο. Μου χαμογελούν, ανταποδίδω το χαμόγελο μηχανικά κι έπειτα σκέφτομαι πόσες άραγε μάχες θα χρειαστεί να δώσουν εκείνες στο μέλλον για να φτιάξουν μια ζωή όπως την ονειρεύονται. Θα είναι σε θέση να κάνουν έστω και λίγα από τα όνειρά τους πραγματικότητα ή κάποιοι θα τους το στερήσουν; Μήπως η δικιά μας ήταν η τελευταία γενιά που κατόρθωσε έστω και αποσπασματικά να ζήσει όσα ονειρευόταν;
Έρχονται στιγμές που θεωρώ ότι είμαι ανήμπορη να κάνω οτιδήποτε για να αλλάξω τις τωρινές συνθήκες και η μοιρολατρεία μου χτυπά την πόρτα. Ο,τι είναι να γίνει ας γίνει, άλλοι αποφασίζουν για μας. Οι αλλαγές έρχονται με τόση ορμή που είναι άδικος κόπος να προσπαθήσω να αντισταθώ. Και ποιά είμαι εγώ και με τι "όπλα" να αντισταθώ στα σχέδιά τους;
Την επόμενη στιγμή σκέφτομαι πιο θετικά.
Είμαι Ελληνίδα.
Ελληνίδα!
Ποτέ στο παρελθόν οι Έλληνες δεν παρέδωσαν τα όπλα, τουλάχιστον όχι οριστικά. Πρώτα πρώτα μπορώ να φροντίσω να εμπνεύσω στα παιδιά μου αγάπη και περηφάνια για τη χώρα τους, ειναι υποχρέωσή μου να το κάνω.
Να τους δείξω τις ομορφιές της, να τους μάθω να αγαπούν τη θάλασσα, τα βουνά, τις λίμνες, τη μικρή μας πόλη... Μεγαλώνοντας θα προσπαθήσω να τους κάνω να αγαπήσουν την ιστορία αυτού του τόπου, να νιώσουν θαυμασμό για τα μνημεία μας - θαυμασμό που φτάσαμε να νιώθουν περισσότερο οι ξένοι επισκέπτες παρά οι ίδιοι οι Έλληνες...
Να τους βοηθήσω να μάθουν τη γλώσσα μας, αυτή την υπέροχη γλώσσα, σωστά!
Επιστρέφω στο σπίτι και βάζω ένα cd. Η διάθεσή μου αλλάζει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Ποια μελωδία είναι πιο όμορφη από το "Χαμόγελο της Τζοκόντας"; Ποιοί στίχοι πιο συγκινητικοί από εκείνους της "Όμορφης Πόλης"; Έλληνες συνθέτες και στιχουργοί έχουν γράψει με τόση ευαισθησία... Δεν πρέπει να χαθούν στο χρόνο οι δημιουργίες τους, οι νέες γενιές πρέπει να τις γνωρίσουν και να τις αγαπήσουν..!
Η Αθηνούλα μου δηλώνει ότι της αρέσει αυτό το cd και το βάζει πιο δυνατά. Μέχρι να ξεκινήσει η "Κοντέσα Εστερχάζυ" η μικρούλα Έλλη έχει ήδη γλαρώσει και αποκοιμιέται στο καθισματάκι της.
Αραδιάζω τα ψώνια που έκανα νωρίτερα στον πάγκο της κουζίνας. Σήμερα ό,τι αγόρασα είναι ελληνικό. Λαχταριστά κατακόκκινα μήλα Πηλίου, μοσχομυριστά πορτοκάλια Αργολίδας, ντοματούλες, αγγουράκια και πατατες ντόπιες, γάλα και φέτα νοστιμότατη επίσης ντόπια. Υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι δεν θα ακουμπήσω ξανά πατάτες Αιγύπτου, μήλα Αργεντινής και αχλάδια Χιλής. Ας τα φάνε οι Αιγύπτιοι, οι Αργεντίνοι και οι Χιλιανοί, γιατί να τα φάω εγώ και η οικογένειά μου;
Σήμερα γύρισα σπίτι με λιγότερες σακούλες από ο,τι συνήθως. Στα πλαίσια της απειλής νέων μέτρων, γενικής χρεωκοπίας και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο σκέφτηκα "ας κάνουμε λίγο κράτει" και τώρα διαπιστώνω με ανακούφιση ότι δεν χρειάζεται οπως άλλες φορές να γεμίσω το ντουλάπι μου με πράγματα που τελικά μπορεί και να μην καταναλώσουμε ποτέ.
Ουδέν κακόν αμιγές καλού λοιπόν, ας δούμε λίγο αισιόδοξα την κατάσταση.
(Μακάρι βέβαια να το είχαμε συνειδητοποιήσει αυτό χωρίς να έρθει κανένα ΔΝΤ να μας το επιβάλλει...)
Πολύ μου άρεσε η κουβεντούλα που έπιασα στο παντοπωλείο της γειτονιάς μου με τον ιδιοκτήτη και δυό άλλους πελάτες που ψώνιζαν εκείνη την ώρα από εκεί. Γιατί να ξαναπάω στο αχανές, απρόσωπο σούπερ μάρκετ που επανειλημμένα μάλιστα με έχει κλεψει με διάφορα τεχνάσματα και να κατευθύνω τα ευρώ μου στην τσέπη των Γάλλων ή Γερμανών ιδιοκτητών του; Τι μου προσφέρει παραπανω; 30 λεπτά φτηνότερα ένα προϊόν το οποίο θα πάρω αλλά θα παρασυρθώ να το "συνοδεύσω" με άλλα δέκα προϊόντα που πιθανότατα δε χρειάζομαι; Να μου λείπει...
Ο κυρ Τέλης στο παντοπωλείο χαρίζει κι ένα χαμόγελο στις μικρές και πού και πού κι ένα μπαλονάκι που τις κάνει κατενθουσιασμένες. Αυτό πού το πάς... :)
Ο ήλιος πέφτει και ο ουρανός γίνεται ροζ, ένα υπέροχο ροζ σαν όνειρο.
Ο,τι κι αν γίνει έχουμε μια υπέροχη χώρα που ακόμα κι όταν την πληγώνουμε και της γυρίζουμε την πλάτη αυτή μας χαρίζει απλόχερα ένα θαυμάσιο ηλιοβασίλεμα, μυρωδιές που μεθούν, την προοπτική για έναν περίπατο σε μια παραλία που όμοιά της δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο και τη γεύση ενός κρασιού που επίσης δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο...
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που όταν πατήσεις σε ξένη χώρα νοσταλγείς αμέσως την Ελλάδα. Κι αυτοί που λένε ότι θα μεταναστεύσουν δεδομένων των νέων συνθηκών μάλλον δεν το έχουν σκεφτεί πολύ καλά.
Ξέρω πολλούς ξένους που θα ήθελαν να ήταν Έλληνες. Στο εξωτερικό είχα πολλούς φίλους που λάτρευαν την Ελλάδα, που θα ήθελαν πολύ να ζουν εδώ.
Δε μένει παρά να την αγαπήσουμε εμείς οι ίδιοι. Αυτό θα είναι το πρώτο βήμα για να τη σώσουμε κι από τη χρεωκοπία κι από συνομωσίες κι από ξένους που εποφθαλμιούν να τη λεηλατήσουν με κάθε δυνατό τρόπο κι από πολιτικούς που προδίδουν κι εμάς κι εκείνη.
Αγάπη λείπει από αυτή την καημένη Ελλαδίτσα. Αν την αγαπούσαμε δε θα είχαμε ξενομανία. Αν την αγαπούσαμε δεν θα στέλναμε στη βουλή (και μάλιστα ξανά και ξανά) κάποιον ανίδεο από διακυβέρνηση μόνο και μόνο επειδή μας "εταξε" καποια εξυπηρέτηση ή μας χάιδεψε τα αυτιά με υποσχέσεις. Αν την αγαπούσαμε δε θα δικαιολογούσαμε κακούς επαγγελματίες, δεν θα ακουμπούσαμε σε αυτούς τα χρήματά μας. Αν την αγαπούσαμε δε θα μας γινόταν εμμονή το να μάθουμε στα παιδιά μας δυο και τρεις ξένες γλώσσες και μάλιστα από την α' δημοτικού, πριν ακόμα το παιδί μάθει να γράφει, να διαβάζει και να αγαπάει τα ελληνικά! Αν την αγαπούσαμε θα την προσέχαμε περισσότερο, δεν θα την καίγαμε, δεν θα αφήναμε σκουπίδια στις παραλίες της. Πρώτοι εμείς θα γινόμασταν φρουροί της.
Το "Χαμόγελο" τελείωσε και μαζί του οι σκέψεις μου που γεννήθηκαν ακούγοντάς το.
Νομίζω πως νιώθω καλύτερα τώρα. Και θα νιώσω ακόμα καλύτερα γνωρίζοντας οτι δε νιώθω μόνο εγώ έτσι.
"Η χώρα στη δίνη της οικονομικής κρίσης."
"Οι Ελληνες υποδουλώνονται στην κυριαρχία του Δ.Ν.Τ."
"Η κοινωνία μας δε θα είναι ποτέ ξανά η ίδια."
"Η ανεργία θα φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, η εγκληματικότητα θα εκτιναχθεί, κόσμος θα πεινάσει, κόσμος θα εξαθλιωθεί"....
"Η Ελλάδα θα είναι το πρώτο θύμα μιας μεγάλης συνομωσίας οργανωμένης από συνδικάτα τραπεζιτών και πολυεθνικές, κινδυνεύουμε, κινδυνεύει η εθνική μας υπόσταση"....
Μπουχτισμένη κλείνω τηλεόραση και εφημερίδες και βγαίνω με τα παιδιά μια βόλτα.
Ο Μάιος είναι ο πιο αισιόδοξος μήνας του χρόνου, τι ειρωνεία να πέσουν όλα αυτά αυτή τη χρονική στιγμή..! Η φύση γιορτάζει, ο αέρας μοσχοβολά, τα λουλούδια ολάνθιστα είναι απόλαυση για τα μάτια, καλοκαιράκι προ των πυλών...
Κλείνω τα μάτια να αποτυπώσω αυτή τη στιγμή σαν σε φωτογραφία, όμως η μια σκέψη φέρνει την άλλη και όσα ακούγονται αυτές τις μέρες παίζουν μέσα στο μυαλό μου ξανά και ξανά σαν να κόλλησε η βελόνα.
Τι μας συμβαίνει; Ποιος κακός δαίμονας έχει αγγίξει τον τόπο μας; Τέσσερα θύματα μετράμε ήδη, θύματα ενός πρωτόγνωρου και ανεξήγητου μίσους και πολλοί λένε ότι είμαστε μόνο στην αρχή του κακού.
Κοιτώ τις μικρές μου που απολαμβάνουν ανέμελο παιχνίδι με άλλα παιδάκια στο παρκο. Μου χαμογελούν, ανταποδίδω το χαμόγελο μηχανικά κι έπειτα σκέφτομαι πόσες άραγε μάχες θα χρειαστεί να δώσουν εκείνες στο μέλλον για να φτιάξουν μια ζωή όπως την ονειρεύονται. Θα είναι σε θέση να κάνουν έστω και λίγα από τα όνειρά τους πραγματικότητα ή κάποιοι θα τους το στερήσουν; Μήπως η δικιά μας ήταν η τελευταία γενιά που κατόρθωσε έστω και αποσπασματικά να ζήσει όσα ονειρευόταν;
Έρχονται στιγμές που θεωρώ ότι είμαι ανήμπορη να κάνω οτιδήποτε για να αλλάξω τις τωρινές συνθήκες και η μοιρολατρεία μου χτυπά την πόρτα. Ο,τι είναι να γίνει ας γίνει, άλλοι αποφασίζουν για μας. Οι αλλαγές έρχονται με τόση ορμή που είναι άδικος κόπος να προσπαθήσω να αντισταθώ. Και ποιά είμαι εγώ και με τι "όπλα" να αντισταθώ στα σχέδιά τους;
Την επόμενη στιγμή σκέφτομαι πιο θετικά.
Είμαι Ελληνίδα.
Ελληνίδα!
Ποτέ στο παρελθόν οι Έλληνες δεν παρέδωσαν τα όπλα, τουλάχιστον όχι οριστικά. Πρώτα πρώτα μπορώ να φροντίσω να εμπνεύσω στα παιδιά μου αγάπη και περηφάνια για τη χώρα τους, ειναι υποχρέωσή μου να το κάνω.
Να τους δείξω τις ομορφιές της, να τους μάθω να αγαπούν τη θάλασσα, τα βουνά, τις λίμνες, τη μικρή μας πόλη... Μεγαλώνοντας θα προσπαθήσω να τους κάνω να αγαπήσουν την ιστορία αυτού του τόπου, να νιώσουν θαυμασμό για τα μνημεία μας - θαυμασμό που φτάσαμε να νιώθουν περισσότερο οι ξένοι επισκέπτες παρά οι ίδιοι οι Έλληνες...
Να τους βοηθήσω να μάθουν τη γλώσσα μας, αυτή την υπέροχη γλώσσα, σωστά!
Επιστρέφω στο σπίτι και βάζω ένα cd. Η διάθεσή μου αλλάζει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Ποια μελωδία είναι πιο όμορφη από το "Χαμόγελο της Τζοκόντας"; Ποιοί στίχοι πιο συγκινητικοί από εκείνους της "Όμορφης Πόλης"; Έλληνες συνθέτες και στιχουργοί έχουν γράψει με τόση ευαισθησία... Δεν πρέπει να χαθούν στο χρόνο οι δημιουργίες τους, οι νέες γενιές πρέπει να τις γνωρίσουν και να τις αγαπήσουν..!
Η Αθηνούλα μου δηλώνει ότι της αρέσει αυτό το cd και το βάζει πιο δυνατά. Μέχρι να ξεκινήσει η "Κοντέσα Εστερχάζυ" η μικρούλα Έλλη έχει ήδη γλαρώσει και αποκοιμιέται στο καθισματάκι της.
Αραδιάζω τα ψώνια που έκανα νωρίτερα στον πάγκο της κουζίνας. Σήμερα ό,τι αγόρασα είναι ελληνικό. Λαχταριστά κατακόκκινα μήλα Πηλίου, μοσχομυριστά πορτοκάλια Αργολίδας, ντοματούλες, αγγουράκια και πατατες ντόπιες, γάλα και φέτα νοστιμότατη επίσης ντόπια. Υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι δεν θα ακουμπήσω ξανά πατάτες Αιγύπτου, μήλα Αργεντινής και αχλάδια Χιλής. Ας τα φάνε οι Αιγύπτιοι, οι Αργεντίνοι και οι Χιλιανοί, γιατί να τα φάω εγώ και η οικογένειά μου;
Σήμερα γύρισα σπίτι με λιγότερες σακούλες από ο,τι συνήθως. Στα πλαίσια της απειλής νέων μέτρων, γενικής χρεωκοπίας και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο σκέφτηκα "ας κάνουμε λίγο κράτει" και τώρα διαπιστώνω με ανακούφιση ότι δεν χρειάζεται οπως άλλες φορές να γεμίσω το ντουλάπι μου με πράγματα που τελικά μπορεί και να μην καταναλώσουμε ποτέ.
Ουδέν κακόν αμιγές καλού λοιπόν, ας δούμε λίγο αισιόδοξα την κατάσταση.
(Μακάρι βέβαια να το είχαμε συνειδητοποιήσει αυτό χωρίς να έρθει κανένα ΔΝΤ να μας το επιβάλλει...)
Πολύ μου άρεσε η κουβεντούλα που έπιασα στο παντοπωλείο της γειτονιάς μου με τον ιδιοκτήτη και δυό άλλους πελάτες που ψώνιζαν εκείνη την ώρα από εκεί. Γιατί να ξαναπάω στο αχανές, απρόσωπο σούπερ μάρκετ που επανειλημμένα μάλιστα με έχει κλεψει με διάφορα τεχνάσματα και να κατευθύνω τα ευρώ μου στην τσέπη των Γάλλων ή Γερμανών ιδιοκτητών του; Τι μου προσφέρει παραπανω; 30 λεπτά φτηνότερα ένα προϊόν το οποίο θα πάρω αλλά θα παρασυρθώ να το "συνοδεύσω" με άλλα δέκα προϊόντα που πιθανότατα δε χρειάζομαι; Να μου λείπει...
Ο κυρ Τέλης στο παντοπωλείο χαρίζει κι ένα χαμόγελο στις μικρές και πού και πού κι ένα μπαλονάκι που τις κάνει κατενθουσιασμένες. Αυτό πού το πάς... :)
Ο ήλιος πέφτει και ο ουρανός γίνεται ροζ, ένα υπέροχο ροζ σαν όνειρο.
Ο,τι κι αν γίνει έχουμε μια υπέροχη χώρα που ακόμα κι όταν την πληγώνουμε και της γυρίζουμε την πλάτη αυτή μας χαρίζει απλόχερα ένα θαυμάσιο ηλιοβασίλεμα, μυρωδιές που μεθούν, την προοπτική για έναν περίπατο σε μια παραλία που όμοιά της δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο και τη γεύση ενός κρασιού που επίσης δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο...
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που όταν πατήσεις σε ξένη χώρα νοσταλγείς αμέσως την Ελλάδα. Κι αυτοί που λένε ότι θα μεταναστεύσουν δεδομένων των νέων συνθηκών μάλλον δεν το έχουν σκεφτεί πολύ καλά.
Ξέρω πολλούς ξένους που θα ήθελαν να ήταν Έλληνες. Στο εξωτερικό είχα πολλούς φίλους που λάτρευαν την Ελλάδα, που θα ήθελαν πολύ να ζουν εδώ.
Δε μένει παρά να την αγαπήσουμε εμείς οι ίδιοι. Αυτό θα είναι το πρώτο βήμα για να τη σώσουμε κι από τη χρεωκοπία κι από συνομωσίες κι από ξένους που εποφθαλμιούν να τη λεηλατήσουν με κάθε δυνατό τρόπο κι από πολιτικούς που προδίδουν κι εμάς κι εκείνη.
Αγάπη λείπει από αυτή την καημένη Ελλαδίτσα. Αν την αγαπούσαμε δε θα είχαμε ξενομανία. Αν την αγαπούσαμε δεν θα στέλναμε στη βουλή (και μάλιστα ξανά και ξανά) κάποιον ανίδεο από διακυβέρνηση μόνο και μόνο επειδή μας "εταξε" καποια εξυπηρέτηση ή μας χάιδεψε τα αυτιά με υποσχέσεις. Αν την αγαπούσαμε δε θα δικαιολογούσαμε κακούς επαγγελματίες, δεν θα ακουμπούσαμε σε αυτούς τα χρήματά μας. Αν την αγαπούσαμε δε θα μας γινόταν εμμονή το να μάθουμε στα παιδιά μας δυο και τρεις ξένες γλώσσες και μάλιστα από την α' δημοτικού, πριν ακόμα το παιδί μάθει να γράφει, να διαβάζει και να αγαπάει τα ελληνικά! Αν την αγαπούσαμε θα την προσέχαμε περισσότερο, δεν θα την καίγαμε, δεν θα αφήναμε σκουπίδια στις παραλίες της. Πρώτοι εμείς θα γινόμασταν φρουροί της.
Το "Χαμόγελο" τελείωσε και μαζί του οι σκέψεις μου που γεννήθηκαν ακούγοντάς το.
Νομίζω πως νιώθω καλύτερα τώρα. Και θα νιώσω ακόμα καλύτερα γνωρίζοντας οτι δε νιώθω μόνο εγώ έτσι.
9 Απρ 2010
FAIRYTALE ART έκθεση-bazaar
Τρεις δόσεις ξεχωριστά υλικά.
Δυο δόσεις φαντασία και αγάπη για δημιουργία.
Μια δόση έμπνευση, άφθονο μεράκι και κέφι και … η έκθεση-bazaar χειροποίητων ειδών FAIRYTALE ART στην πόλη της Καρδίτσας είναι γεγονός!
Το Σάββατο 24 Απριλίου στο πανέμορφο αίθριο της Δημοτικής Αγοράς, από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 10 το βράδυ, χειροποίητα κοσμήματα, διακοσμητικά, φωτογραφία, καλλυντικά, αξεσουάρ, ζαχαρωτά, κεριά και άλλες δημιουργίες σας περιμένουν για να δώσουν μια παραμυθένια πινελιά στην καθημερινότητά σας!
Συμμετέχουν:
Νανέλλη, G-Creations, Σκέτη Γλύκα, Μυρένια, Κεντημένα Γοβάκια, Στο Χρώμα της Άμμου, Vassilis Spyrou Photography, RaniaM, Joanna, BioOil Cosmetics.
Μέρος των εσόδων της έκθεσης θα διατεθεί στο σύλλογο γονέων παιδιών με νεοπλασματικές ασθένειες «Φλόγα»
(www.floga.org.gr) ως μικρή στήριξη στο πολύτιμο έργο του.
Υπεύθυνες διοργάνωσης:
Χρυσικοπούλου Μαρία, Χροναίου Αναστασία
fairytaleart@in.gr
Δυο δόσεις φαντασία και αγάπη για δημιουργία.
Μια δόση έμπνευση, άφθονο μεράκι και κέφι και … η έκθεση-bazaar χειροποίητων ειδών FAIRYTALE ART στην πόλη της Καρδίτσας είναι γεγονός!
Το Σάββατο 24 Απριλίου στο πανέμορφο αίθριο της Δημοτικής Αγοράς, από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 10 το βράδυ, χειροποίητα κοσμήματα, διακοσμητικά, φωτογραφία, καλλυντικά, αξεσουάρ, ζαχαρωτά, κεριά και άλλες δημιουργίες σας περιμένουν για να δώσουν μια παραμυθένια πινελιά στην καθημερινότητά σας!
Συμμετέχουν:
Νανέλλη, G-Creations, Σκέτη Γλύκα, Μυρένια, Κεντημένα Γοβάκια, Στο Χρώμα της Άμμου, Vassilis Spyrou Photography, RaniaM, Joanna, BioOil Cosmetics.
Μέρος των εσόδων της έκθεσης θα διατεθεί στο σύλλογο γονέων παιδιών με νεοπλασματικές ασθένειες «Φλόγα»
(www.floga.org.gr) ως μικρή στήριξη στο πολύτιμο έργο του.
Υπεύθυνες διοργάνωσης:
Χρυσικοπούλου Μαρία, Χροναίου Αναστασία
fairytaleart@in.gr
15 Μαρ 2010
ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ...!
Το Be Younique είναι μία ιδέα, περισσότερο από κάθε άλλο. Είναι μία ευκαιρία να παρουσιαστεί, να αναδειχθεί και να διαδοθεί η διαφορετικότητα και η μοναδικότητα. Μέσα από εκθέσεις προσφέρεται η δυνατότητα σε καλλιτέχνες να παρουσιάσουν τη δουλειά και τις δημιουργίες τους, να γνωριστούν μεταξύ τους και να προβληθούν.
Στις 19, 20 και 21 Μαρτίου στον πολυχώρο Τέχνης και Πολιτισμού 8 Δυτικά σας περιμένουμε από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 10 το βράδυ με ελεύθερη είσοδο!
Συμμετέχουν περισσότεροι από 70 εικαστικοί καλλιτέχνες: κόσμημα, ρούχο, αξεσουάρ, διακοσμητικό/ χρηστικό αντικείμενο, κερί, κούκλα, βιολογικά καλλυντικά, σαπούνι, φωτογραφία, ζωγραφική. και άλλα!
Ελάτε να θαυμάσετε από κοντά διαφορετικά έργα την κάθε ημέρα!
Συμμετέχουν: Efouax, Nene,Rita D, Poly Politou, {Marianna}, 2α Studio, All About Jools, ArtCode, Arte Gina, Asimina Art, Beyond Fantasy, Bio Oil Cosmetics, Bitter Acorn, Eleni k, Eleni Tsap, Fingertips, G Creations, Geisha, Jiohanela's jewellery, Kalisto Kalliope, Kika art, Killing Moon, Leoni, Lia, M@rouli, Magic Fashion Design, Magic Tale, Marianna, Marisa's Jewels, Mary- jane, Moordle, Morgenland Art, Muki Mu Kats, Naked Tile, Nena Maggot, Nola the Green, Ouph, Rita, Sweet Leeda, Syrma, Tali, VAL artwear, Vi.E.Em., Xrisaki, Άμπρα Κατάμπρα, Αστερόσκονη, Βαλεντίνη Αργυροπούλου, Γυάλινος Κόσμος,, Δέσποινα & Βασιλεία, Δωροθέα, roibyfotini , Έλενα Καλύβα Σύκαρη, Θάλεια, Κατερίνα, Κερινόφωτο, Μανώλης, Μαριάννα Κοντοέ, Μελία, Μελιανού Μαρία, Μπλουμ Μπλουμ, Νεφελένια, Tάνια, Τσέρκι, Tali, Σαπφώ, Δεληγιάννης Νίκος, Mary's Fairies, Articles Uniques, Arachnee, Έλλη Κουρμούλη, Angy's Creations, Sofia Priftis, Eleanna pARTeri, ml. Productions, nena, Coracao, Νανέλλη, .by Kat, Kores by Yianna Karvela, Καλλιρρόη, Kinga Sito, Άννα, Σοφία Καραΐσκου, Tery.
8 Δυτικά: Λεωφ. Αθηνών 387, μπροστά από τα ΤΕΙ Αθηνών στο Αιγάλεω, 210 5316047, www.8dytika.gr
Υπεύθυνη διοργάνωσης: Βασιλάτου Γαβριέλλα
beyouniquefestival@hotmail.com
www.myspace.com/beyouniquefestival
http://www.facebook.com/#!/group.php?gid=243868167417
31 Δεκ 2009
40 Σκέψεις - Στόχοι για το 2010...
...δανεισμένοι από το βιβλίο της Χριστιάννας Λάμπρου "Οδηγός Θετικής Ενέργειας"
1. Ο χρόνος είναι ίσος για όλους. Όλοι έχουμε 24 ωρες την ημέρα και 7 ημέρες την εβδομάδα στη διάθεση μας καθημερινά, όπως έχουν και οι σπουδαιότεροι επιστήμονες, καλλιτέχνες, επιχειρηματίες. Όλα μπορούμε να τα προλάβουμε, τα πάντα όμως ειναι θέμα προτεραιοτήτων.
2. Να αξιοποιείς σωστά το χρόνο σου και τα λόγια σου. Γιατί κανένα από τα δύο δεν μπορείς να τα πάρεις πίσω.
3. Μην κάνεις ποτέ "εκπτώσεις" στον εαυτό σου για να αρέσεις στους άλλους. Να είσαι αυθεντικός σε ο,τι κι αν κάνεις."
4. Αναθεώρησε τις αξίες σου και μην παίρνεις για δεδομένο σημαντικά πράγματα όπως η υγεία.
5. Ξυπνώντας το πρωί, βάλε το αγαπημένο σου τραγούδι και φτιάξε τη μέρα σου.
6. Ο,τι και όποιος σε στεναχωρεί γραψτο στην άμμο, σε μια παραλία. Παρατήρησε πως τα κύματα θα σβήσουν σιγα σιγα τα πάντα.
7. Η νιότη και η ευελιξία είναι στο μυαλό. Μην επιτρέψεις να εγκατασταθεί στο σώμα σου ένας γερασμένος άνθρωπος.
8. Μην περιμένεις αντάλλαγμα για ο,τι καλό κάνεις. Καντο για σένα.
9. Όταν μια πόρτα της ευτυχίας κλείνει, ανοίγει μια άλλη. Αλλά συχνά κοιτάμε τόσο πολύ προς την κλειστή πόρτα, ώστε δε βλέπουμε αυτή που έχει ανοίξει για μας.
10.Βρες τρόπους να κάνεις τη ζωή σου περισότερο απλή, περισσότερο εύκολη, περισσότερο άνετη. Για παράδειγμα, προσπάθησε να βρεις τον καλύτερο δικηγόρο, υδραυλικό, γιατρό, ράφτη, τεχνικό υπολογιστών, κομμωτή, λογιστή, ταξιδιωτικό πράκτορα, που θα σε βοηθήσουν να κάνεις όνειρα ή να κοιμηθείς ήσυχος το βράδυ - κι ας κοστίζουν παραπάνω.
11. Κάθε φορά που μαλώνεις τα παιδιά σου, αγκάλιαζε τα μετά.
12. Ο χρόνος που ξοδεύεις με παιδιά, υπερήλικες και όσους σε έχουν ανάγκη δεν είναι ποτέ χαμένος.
13. ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ, ΚΑΤΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΝΑ ΕΛΠΙΖΕΙΣ.
14. Χαμογέλα την ώρα που απαντάς στο τηλέφωνο, ο συνομιλητής σου θα το ακούσει στη φωνή σου.
15. Να σημειώνεις τις γιορτές και τα γενέθλια των φίλων σου και να τα θυμάσαι.
16. Κανείς δεν μπορεί να σε στεναχωρήσει ή να σε βλάψει. Εσύ το επιτρέπεις.
17. Όταν υπάρχει πρόβλημα δεν πρέπει μόνο να κάνεις κάτι αλλά και να μάθεις κάτι.
18. Σταμάτα να υπεραναλύεις τα προβλήματά σου. Σε ένα χρόνο από σήμερα, ό,τι σε απασχολεί θα ανήκει στη σφαίρα του παρελθόντος και δε θα έχει καμία σημασία πλέον.
19. Κάνε ένα αναπάντεχο δώρο σε κάποιον όταν δεν θα έχει γιορτή ή γενέθλια.
20. Να είσαι πάντα γενναιόδωρος με τους άλλους, στα λόγια σου, στις πράξεις σου και στις σκέψεις σου.
21. Μην κάνεις τίποτα για τα μάτια του κόσμου. Ζήσε για σένα.
22. Όταν μιλάς σε κάποιον κοίταζε τον στα μάτια.
23. Ο τρόπος που βλέπεις τον κόσμο είναι όπως θα είναι ο κόσμος για σένα.
24. Κάνε μια λίστα με όσα σε κάνουν δυστυχισμένο και σκέψου τι μπορείς να κάνεις για να τα διορθώσεις.
25. Η ευτυχία δεν θα έρθει σε αυτούς που δεν εκτιμούν όσα ήδη έχουν.
26. Το μίσος και η εμπάθεια δηλητηριάζουν πρώτα εμάς και μετά τους άλλους.
27. Όταν νιώθεις οτι ξεπερνάς τα όρια σου σήκω και φύγε. Μην πεις κάτι που θα μετανιώσεις.
28. Μην ανησυχείς για το τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον. Συγκεντρώσου στο τώρα.
29. Μην αφήσεις μια μικρή παρεξήγηση να χαλάσει μια φιλία.
30. Να συμπεριφέρεσαι στους άλλους όπως θέλεις να σου συμπεριφέρονται και εκείνοι.
31. Πέταξε όλα τα "σκουπίδια" από τη ζωή σου. Παλιά αντικείμενα και ρούχα που δε χρησιμοποιείς και ανθρώπους που νιώθεις ότι δε σε εκτιμούν.
32. Όλα θα γίνουν, όλα θα λυθούν.
33. Να εκτιμάς πάντα το γεγονός ότι οι γονείς σου, τα αδέλφια σου είναι το καταφύγιο στο οποίο μπορείς πάντα να γυρνάς. Τίποτα δεν είναι δεδομένο.
34. Νιώθουμε δυστυχισμένοι επειδή εμείς το θέλουμε.
35. Να ξέρεις πότε χρειάζεται να πεις "ναι" και πότε "οχι". Σε κάθε περίπτωση να θέτεις τα όρια σου.
36. Κρίνε τους ανθρώπους από τη δική τους θέση, όχι από τη δική σου.
37. Τα πράγματα στη ζωη ειναι απλά. Ο,τι δίνεις, παίρνεις. Όλα εδώ πληρώνονται, όλα εδώ εξαργυρώνονται και όλα εδώ επιστρέφουν. Η θετική ενέργεια που στέλνεις, επιστρέφει σε σένα.
38. Το 90% των πραγμάτων για τα οποία ανησυχούμε, δε συμβαίνει ποτέ.
39. Να συγχωρείς πάντα πρώτος.
40. Εκτίμησε τα απλά πράγματα με όλες σου τις αισθήσεις: τη μυρωδιά του γιασεμιού τα βράδια του καλοκαιριού αλλά και του χώματος μετά τη μπόρα, την αίσθηση του δροσερού γρασιδιού κάτω από τα πόδια σου, τον πρώτο ήλιο της άνοιξης, το χαμόγελο ενός μωρού, το "σ'αγαπώ", ένα χάδι, τη γεύση του σπιτικού φαγητού, την αλμύρα της θαλάσσας, τη μυρωδιά των φρεσκολουσμένων μαλλιών και των φρεσκοπλυμένων ρούχων, τη "συγγνώμη", την κίνηση των χεριών μιας χορεύτριας, τη γεύση του πρωινού καφέ, την πανσέληνο, την αγκαλιά, τις Αλκυονίδες μέρες, το χαρταετό στον ουρανό της Καθαράς Δευτέρας, τη ζέστη του τζακιού το χειμώνα... "
ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ!!!
1. Ο χρόνος είναι ίσος για όλους. Όλοι έχουμε 24 ωρες την ημέρα και 7 ημέρες την εβδομάδα στη διάθεση μας καθημερινά, όπως έχουν και οι σπουδαιότεροι επιστήμονες, καλλιτέχνες, επιχειρηματίες. Όλα μπορούμε να τα προλάβουμε, τα πάντα όμως ειναι θέμα προτεραιοτήτων.
2. Να αξιοποιείς σωστά το χρόνο σου και τα λόγια σου. Γιατί κανένα από τα δύο δεν μπορείς να τα πάρεις πίσω.
3. Μην κάνεις ποτέ "εκπτώσεις" στον εαυτό σου για να αρέσεις στους άλλους. Να είσαι αυθεντικός σε ο,τι κι αν κάνεις."
4. Αναθεώρησε τις αξίες σου και μην παίρνεις για δεδομένο σημαντικά πράγματα όπως η υγεία.
5. Ξυπνώντας το πρωί, βάλε το αγαπημένο σου τραγούδι και φτιάξε τη μέρα σου.
6. Ο,τι και όποιος σε στεναχωρεί γραψτο στην άμμο, σε μια παραλία. Παρατήρησε πως τα κύματα θα σβήσουν σιγα σιγα τα πάντα.
7. Η νιότη και η ευελιξία είναι στο μυαλό. Μην επιτρέψεις να εγκατασταθεί στο σώμα σου ένας γερασμένος άνθρωπος.
8. Μην περιμένεις αντάλλαγμα για ο,τι καλό κάνεις. Καντο για σένα.
9. Όταν μια πόρτα της ευτυχίας κλείνει, ανοίγει μια άλλη. Αλλά συχνά κοιτάμε τόσο πολύ προς την κλειστή πόρτα, ώστε δε βλέπουμε αυτή που έχει ανοίξει για μας.
10.Βρες τρόπους να κάνεις τη ζωή σου περισότερο απλή, περισσότερο εύκολη, περισσότερο άνετη. Για παράδειγμα, προσπάθησε να βρεις τον καλύτερο δικηγόρο, υδραυλικό, γιατρό, ράφτη, τεχνικό υπολογιστών, κομμωτή, λογιστή, ταξιδιωτικό πράκτορα, που θα σε βοηθήσουν να κάνεις όνειρα ή να κοιμηθείς ήσυχος το βράδυ - κι ας κοστίζουν παραπάνω.
11. Κάθε φορά που μαλώνεις τα παιδιά σου, αγκάλιαζε τα μετά.
12. Ο χρόνος που ξοδεύεις με παιδιά, υπερήλικες και όσους σε έχουν ανάγκη δεν είναι ποτέ χαμένος.
13. ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ, ΚΑΤΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΝΑ ΕΛΠΙΖΕΙΣ.
14. Χαμογέλα την ώρα που απαντάς στο τηλέφωνο, ο συνομιλητής σου θα το ακούσει στη φωνή σου.
15. Να σημειώνεις τις γιορτές και τα γενέθλια των φίλων σου και να τα θυμάσαι.
16. Κανείς δεν μπορεί να σε στεναχωρήσει ή να σε βλάψει. Εσύ το επιτρέπεις.
17. Όταν υπάρχει πρόβλημα δεν πρέπει μόνο να κάνεις κάτι αλλά και να μάθεις κάτι.
18. Σταμάτα να υπεραναλύεις τα προβλήματά σου. Σε ένα χρόνο από σήμερα, ό,τι σε απασχολεί θα ανήκει στη σφαίρα του παρελθόντος και δε θα έχει καμία σημασία πλέον.
19. Κάνε ένα αναπάντεχο δώρο σε κάποιον όταν δεν θα έχει γιορτή ή γενέθλια.
20. Να είσαι πάντα γενναιόδωρος με τους άλλους, στα λόγια σου, στις πράξεις σου και στις σκέψεις σου.
21. Μην κάνεις τίποτα για τα μάτια του κόσμου. Ζήσε για σένα.
22. Όταν μιλάς σε κάποιον κοίταζε τον στα μάτια.
23. Ο τρόπος που βλέπεις τον κόσμο είναι όπως θα είναι ο κόσμος για σένα.
24. Κάνε μια λίστα με όσα σε κάνουν δυστυχισμένο και σκέψου τι μπορείς να κάνεις για να τα διορθώσεις.
25. Η ευτυχία δεν θα έρθει σε αυτούς που δεν εκτιμούν όσα ήδη έχουν.
26. Το μίσος και η εμπάθεια δηλητηριάζουν πρώτα εμάς και μετά τους άλλους.
27. Όταν νιώθεις οτι ξεπερνάς τα όρια σου σήκω και φύγε. Μην πεις κάτι που θα μετανιώσεις.
28. Μην ανησυχείς για το τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον. Συγκεντρώσου στο τώρα.
29. Μην αφήσεις μια μικρή παρεξήγηση να χαλάσει μια φιλία.
30. Να συμπεριφέρεσαι στους άλλους όπως θέλεις να σου συμπεριφέρονται και εκείνοι.
31. Πέταξε όλα τα "σκουπίδια" από τη ζωή σου. Παλιά αντικείμενα και ρούχα που δε χρησιμοποιείς και ανθρώπους που νιώθεις ότι δε σε εκτιμούν.
32. Όλα θα γίνουν, όλα θα λυθούν.
33. Να εκτιμάς πάντα το γεγονός ότι οι γονείς σου, τα αδέλφια σου είναι το καταφύγιο στο οποίο μπορείς πάντα να γυρνάς. Τίποτα δεν είναι δεδομένο.
34. Νιώθουμε δυστυχισμένοι επειδή εμείς το θέλουμε.
35. Να ξέρεις πότε χρειάζεται να πεις "ναι" και πότε "οχι". Σε κάθε περίπτωση να θέτεις τα όρια σου.
36. Κρίνε τους ανθρώπους από τη δική τους θέση, όχι από τη δική σου.
37. Τα πράγματα στη ζωη ειναι απλά. Ο,τι δίνεις, παίρνεις. Όλα εδώ πληρώνονται, όλα εδώ εξαργυρώνονται και όλα εδώ επιστρέφουν. Η θετική ενέργεια που στέλνεις, επιστρέφει σε σένα.
38. Το 90% των πραγμάτων για τα οποία ανησυχούμε, δε συμβαίνει ποτέ.
39. Να συγχωρείς πάντα πρώτος.
40. Εκτίμησε τα απλά πράγματα με όλες σου τις αισθήσεις: τη μυρωδιά του γιασεμιού τα βράδια του καλοκαιριού αλλά και του χώματος μετά τη μπόρα, την αίσθηση του δροσερού γρασιδιού κάτω από τα πόδια σου, τον πρώτο ήλιο της άνοιξης, το χαμόγελο ενός μωρού, το "σ'αγαπώ", ένα χάδι, τη γεύση του σπιτικού φαγητού, την αλμύρα της θαλάσσας, τη μυρωδιά των φρεσκολουσμένων μαλλιών και των φρεσκοπλυμένων ρούχων, τη "συγγνώμη", την κίνηση των χεριών μιας χορεύτριας, τη γεύση του πρωινού καφέ, την πανσέληνο, την αγκαλιά, τις Αλκυονίδες μέρες, το χαρταετό στον ουρανό της Καθαράς Δευτέρας, τη ζέστη του τζακιού το χειμώνα... "
ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ!!!
27 Νοε 2009
FAIRYTALES..
Ένα από εκείνα τα παλιά καλά τραγούδια που σε ταξιδεύουν και σε κάνουν να νιώθεις αλλιώς...
http://www.youtube.com/watch?v=bslSxYwgwlE
Fairy Tales Can Come True
It Can Happen To You
If You're Young At Heart
For It's Hard You Will Find
To Be Narrow Of Mind
If You're Young At Heart
You Can Go To Extremes
With Impossible Schemes
You Can Laugh When Your Dreams
Fall Apart At The Seams
And Life Gets More Exciting
With Each Passing Day
And Love Is Either In Your Heart
Or On It's Way
Don't You Know That It's Worth
Every Treasure On Earth
To Be Young At Heart
For As Rich As You Are
It's Much Better By Far
To Be Young At Heart
And If You Should Survive To 105
Look At All You'll Derive
Out Of Being Alive
And Here Is The Best Part
You've Had A Head Start
If You Are Among The Very
Young At Heart
And If You Should Survive To 105
Think Of All You'll Derive
Out Of Being Alive
And Here Is The Best Part
You've Had A Head Start
If You Are Among The Very
Young At Heart...
http://www.youtube.com/watch?v=bslSxYwgwlE
Fairy Tales Can Come True
It Can Happen To You
If You're Young At Heart
For It's Hard You Will Find
To Be Narrow Of Mind
If You're Young At Heart
You Can Go To Extremes
With Impossible Schemes
You Can Laugh When Your Dreams
Fall Apart At The Seams
And Life Gets More Exciting
With Each Passing Day
And Love Is Either In Your Heart
Or On It's Way
Don't You Know That It's Worth
Every Treasure On Earth
To Be Young At Heart
For As Rich As You Are
It's Much Better By Far
To Be Young At Heart
And If You Should Survive To 105
Look At All You'll Derive
Out Of Being Alive
And Here Is The Best Part
You've Had A Head Start
If You Are Among The Very
Young At Heart
And If You Should Survive To 105
Think Of All You'll Derive
Out Of Being Alive
And Here Is The Best Part
You've Had A Head Start
If You Are Among The Very
Young At Heart...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
